غ الغين غ - حرف نوزدهم از حروف مباني و از حروف حلق مىباشد و در حساب جُمَّل عبارت از عدد يكهزار ( 1000 ) است . الغائِب - ج غَيَب و غُيَّب و غُيَّاب و غائِبُون [ غيب ] : فا ؛ « غائِبُكَ » : آنچه كه از تو پنهان و دور باشد . الغائِر - [ غور ] : فا ؛ « ماءٌ غَائِرٌ » : آبى كه به زمين فرو مىرود . الغائِرَة - [ غور ] : مؤنّث ( الغَائِر ) است ، نيمهء روز ، خواب در نيمهء روز . الغائِص - ج غُوَّاص و غاصَة [ غوص ] : آنكه به درون آب رود يا در آب شيرجه زند . الغائِل - [ غول ] : فا . الغائِلَة - ج غَوَائِل [ غول ] : مؤنّث ( الغَائِل ) است ، بلا ، نابودى ، فسَاد ، تبهكارى . الغائِلَة - ج غَوَائِل [ غيل ] : كينه توزى پنهانى ، زن باردارى كه هنوز فرزند ديگر خود را شير مىدهد ، بلا ؛ « الغوائِل » : بلاها و سختيها . الغائِيّ - [ غي ] : منسوب به ( الغايَة ) است . غابَ - غِيَاباً و غَيْبُوبَةً [ غيب ] : حاضر نشد ، - عَن بِلادِه : سفر كرد ، - عَنْ صَوَابه : سر در گُم شد يا اشتباه كرد ، - الشَّىءُ عَنْ فُلان : آن چيز از فلانى پوشيده شد ، - الشَّيءُ عَنْ بالِه : آن را فراموش كرد ، - تِ الشَّمْسُ : خورشيد غروب كرد و از چشم پنهان شد ، - غَيْباً و غَيْبَةً و غِيَاباً و غُيوباً و مَغيبا عَنه : از او دور شد و فاصله گرفت ، - غِيَاباً و غَيَاباً و غِيبَةً و غِيَابَةً و غُيُوبَةً الشَّيءُ فِى الشَّيءِ : در آن چيز پنهان شد ، - غَيبَةً ه : از او بدگوئى و سخن چينى كرد . الغابَة - ج غابٌ و غابَات [ غيب ] : جنگل و بيشه ، زمين ناهموار و فرو رفته ، گروهى از مردم ، نيزهء بلند كه با وزش باد تكان خورد ؛ « غَابَةُ البَحْرِ » : تيره اى از جانوران ريز دريائى است كه به صورت سنگ مىباشند . الغابَّة - ج غَوَابٌ و غابَّات [ غبّ ] من المواثي : ستورى كه يك روز در ميان آب مىخورد . الغابِر - ج غُبَّر و غابِرُون : فا : زمان گذشته ، بازمانده . الغابِط - ج غُبَّط : فا . الغابِن - فا : آنكه از كار خود دلسرد باشد . غاثَ - - غَوْثاً [ غوث ] ه : او را كمك و يارى كرد ؛ « اغاثَنا اللَّه بِالْمَطَر » : خداوند با نعمت باران سختى را از ما زُدود . غاثَ - - غَيْثاً [ غيث ] اللَّه البلادَ : خداوند به زمين باران فرو فرستاد ، - الغَيْثُ الأَرْضَ : باران به زمين فرود آمد ، - النّورُ : نور همه جا را روشن كرد . غادَى - مُغَاداةً [ غدو ] الرجُلَ : در سپيده دم با آن مرد ملاقات كرد . الغادَة - ج غادَات [ غيد ] : زن نرم و نازك بدن ، درخت سرسبز و شاداب . غادَرَ - غِدَاراً و مُغَادَرَةً [ غدر ] ه : او را رها كرد و بر جاى گذاشت . الغادِر - ج غادِرُون و غَدَرَة و غُدَّار : فا : خائِن ، پيمانشكن . الغادِرَة - ج غادِرَات و غَوَادِر : مؤنّث ( الغَادِر ) است . الغادِيَة - ج غَوَادٍ و غادِيَات [ غدو ] : ابر بامدادى ، بارانِ بامدادى . الغاذِي - ج غُذَاة و غَاذُون [ غذو ] : فا . الغاذِيَة - ج غَوَاذِ : مؤنّث ( الغَاذِي ) است . غارَ - - غَوْراً [ غور ] : به جاى پست و گود آمد ، - المَاءُ : آب به زمين فرو رفت ، - النَّهارُ : گرماى روز سخت شد ، - الرَّجُلُ : آن مرد در نيم روز خوابيد ، - الشَّيءَ او القَوْمَ : آن چيز يا آن قوم را طلبيد ، - غَوْراً و غُؤُوراً تْ عَيْنُه : چشم او فرو رفت و به گودى افتاد ، - غِيَاراً و غُؤُوراً تِ الشَّمسُ : آفتاب غروب كرد ، - غوراً و غُؤُوراً و غِياراً فِى الأَمْر : موضوع را مورد مطالعه دقيق قرار داد ، - فِى الشَّيءِ : در آن چيز داخل شد ، - غِيَاراً لَهُم اللَّه و غارَهُم : خداوند آنها را با دادن رزق و روزى يارى كرد . غَارَ - - غَيْرَةً و غَيْراً و غاراً [ غير ] الرجُلُ على امرأَته من فلان و هي عليه من فلانة : آن مرد نسبت به زن خود از فلان مرد رشك بُرد و همچنين زن نسبت به شوهر خود . غارَّ - غِرَاراً و مُغَارَّةً [ غرّ ] تِ السوقُ : بازار كِساد شد ، - التَّحِيَّةَ : درود و سلام را كوتاه كرد ، - تِ النّاقَةُ : شير در پستان ماده شتر كم شد . الغار - : غار ، ج أغوار و غِيران ، فضاى درونى دهان ، درختى است خوشبو كه برگهاى آن هميشه سبز و چوب آن سِفت و خوشبو است ، برگ درخت انگور ، رشك و غيرت و برانگيخته شدن احساسات ،